Ouders op bezoek
11 november zijn mijn ouders hier in Zambia aangekomen om hier tot 12 januari te blijven. Ze zijn in de middag geland en tegen de avond waren we in ons huis. Diezelfde nacht regende het behoorlijk en we kwamen erachter dat het dak lang niet waterdicht was. We konden niet met goed fatsoen naar bed omdat het ook boven onze bedden lekte en er te veel lawaai was. Dit was wel een lastige binnenkomer voor m’n ouders, na zo’n lange reis en dan ook niet direct naar bed kunnen. Maar de volgende dag wel meteen met het dak aan de slag gegaan, waarna het al een stuk beter was. Een paar dagen nadat ze aangekomen waren had ik een fietswedstrijd hier in de buurt bij een klein stuwmeer, waar we met z’n drieën naartoe zijn geweest. Diezelfde dag waren mijn ouders 35 jaar getrouwd en terug in de stad zijn we uit eten gegaan.
Al gauw werd het gebrek aan stromend water een probleem en plannen werden al snel gemaakt om een watersysteem aan te leggen waarbij we met dakgoten regenwater opvangen. Dakgoten, tank en een pomp werden aangeschaft en m’n vader en ik begonnen dit systeem te maken, terwijl mijn moeder begon het huis te verven. Na een paar dagen klussen waren de dakgoten en de tank aangesloten en was het wachten op de volgende regen die al gauw kwam. Die nacht regende het niet eens zo heel veel maar de tank was al meer dan half vol en we kwamen erachter dat het systeem wel goed werkt. Nadat ook de leidingen gelegd waren kon de pomp voor het eerst aan. Eerst waren er nog wel wat lekkages, maar nu die verholpen zijn werkt het erg goed. Als je de kraan open zet gaat de pomp vanzelf aan waardoor het eigenlijk net zo werkt als in Nederland.
In december is OM dicht dus hadden ook tijd om erop uit te gaan. We wilden niet al te grote afstanden reizen maar toch wat uitstapjes maken. Ons eerste uitstapje was naar de Mkushi waar een OM basis is en waar een bevriend zendingsgezin woont. Dit is behoorlijk afgelegen, hier ben ik ook met mijn ouders geweest toen ze hier in 2016 waren en ze vonden het leuk om daar weer heen te gaan om te kijken hoe het daar nu is. Op de terugweg hiervandaan gingen we nog bij andere vrienden langs op een afgelegen boerderij. Dat is een koppel dat daar nu bijna 2 jaar woont en hun plekje aan het opbouwen zijn.
Terug bij huis werden plannen gemaakt om een weide te maken voor de kippen. De kippen liepen eerst gewoon rond en liepen dus ook steeds op de veranda en soms ook in huis. We werden er gek van, dus wilden een eigen plek voor ze maken. Ook begonnen we met het aanleggen van een kleine groentetuin dicht bij huis waar wat verschillende soorten sla en kruiden staan.
Nadat de kleine groentetuin gerealiseerd was gingen we op pad iets verder naar het noorden in Zambia. De eerste nacht sliepen we in een klein wildpark, op de tocht door het park zagen we vooral verschillende soorten bokken. De volgende dag gingen we nog iets verder naar het noorden naar de provincie die vertaald “de koperriem” heet. Hier wordt veel koper gewonnen en de 2 grote steden daar zijn Kitwe en Ndola. Eerst kwamen we in Ndola, hier ben ik al vaak geweest, je kunt zien dat deze stad een stuk meer ontwikkeld is dan Kabwe. Een kleine 50 kilometer verderop ligt Kitwe dat nog iets groter is. Tussen deze 2 steden ligt de enige vierbaansweg van Zambia. Dit geeft toch wel een ander beeld van Zambia. Verder terug naar huis wilden we nog naar een bijzonder gezonken meer waar je kunt zwemmen. Om het allemaal wat meer bereisbaar te maken wilden we vanuit Kitwe al wat dichter bij dat meer zitten. Ik kende nog iemand die halverwege bij een lodge werkt daar en daar hebben we overnacht. De volgende dag gingen we naar dat meer en het was heel mooi. We hadden wat dingen mee genomen om te BBQen en hebben gezwommen. De terugweg wilden we een alternatieve route nemen, maar dit was niet zo’n goed idee. Er liep een zandweg terug naar Kabwe, het eerste stuk was heel goed maar werd daarna steeds slechter. Veel later dan gehoopt kwamen we weer in Kabwe aan en we waren uitgeteld van die hobbel weg.
Vanaf dan begonnen mijn vader en ik me ook niet zo goed meer te voelen en we deden minder, waardoor het erop begon te lijken dat de we de dingen die we begonnen waren niet af konden krijgen. We besloten een handige vriend van mij te vragen om ons een paar dagen te komen helpen en al gauw lagen we weer op schema. Met Kerst was de weide voor de kippen klaar en konden ze erin. Iemand had me ook een geit gebracht in ruil voor een bal, dus die lieten we daar ook in lopen.
Op 2e kerstdag zijn we vertrokken naar het zuiden om naar Siavonga te gaan, dit is een plaats aan 1 van de grootste stuwmeren ter wereld op de grens met Zimbabwe. Ik had hier wel vaker over gehoord, maar was er nog nooit geweest en het overtrof mijn verwachtingen. Onderweg hier naartoe moesten we door de hoofdstad Lusaka, waar we zijn gestopt op een toeristenmarkt, waar de souvenirs voor thuis werden gekocht en een mooi schilderij voor in m’n huis. Aangekomen in Siavonga hadden we ons eigen kleine huisje met uitzicht over het meer. In Siavonga zitten een paar luxe accommodaties waar je heerlijk kunt zitten en eten. We verbleven daar 3 nachten en het was behoorlijk warm. 1 dag gingen we naar de dam om te kijken waar de elektriciteit wordt opgewekt en de andere dag hebben we een boottocht gemaakt met een speedboot op het meer. We hebben een mooie relaxte tijd gehad daar. Ons plan was om daarna nog een nacht in Lusaka te verblijven en onderweg ergens aan de Zambezi (1 van de grotere rivieren van Afrika, die ook door hetzelfde stuwmeer heen stroomt) te gaan eten. Het gebied daar heet lagere Zambezi en daar zijn veel wilde dieren. We hoopten een accommodatie te vinden waar we konden lunchen en dan naar Lusaka te kunnen gaan, maar dat liep niet helemaal zo. We dwaalden verder af dan we eerst van plan waren en hadden moeite om een plek te vinden. Uiteindelijk vonden we een plek waar we konden eten maar waren later dan gepland. De eigenaar vroeg ons waarom we niet een nacht bleven, het was een wat kleine accommodatie, maar het was allemaal prima voor elkaar en hij deed ons een goed voorstel. We overlegden met onze overnachting in Lusaka of we een dag later konden komen, wat geen probleem was. Dus besloten we een nacht daar te verblijven. We gingen ook nog op safari met onze eigen auto en zagen o.a olifanten en zebra’s. De volgende dag gingen we naar Lusaka en de dag daarna naar huis.
Hierna waren mijn ouders al in de laatste 2 weken van hun verblijf het was echt de laatste dingen afmaken, al hoopte ik dat m’n vader mij nog kon helpen met het aanleggen van een groentetuin en planten van aardappelen. Hiervoor moest nog een stuk land zwart gemaakt worden en een lokaal voetbalteam kwam ons daarbij helpen. Ook zaten we met regenbuien en konden niet altijd het land op. Verder wilden we nog een wandeling maken naar de berg die je vanaf mijn huis kan zien, dit is ongeveer 5km enkele reis. We moesten het stroompje vlak bij mijn huis over die al behoorlijk wat hoger stond. Schoenen werden uit gedaan en broekpijpen opgekruld om zo over te steken. We hadden geluk dat het niet regende en konden naar de top klimmen waar we een mooi uitzicht hadden. Op dinsdag wilden we naar Lusaka vertrekken om daar de covid test te doen zodat mijn ouders Woensdag konden vliegen. Op maandag was het goed weer en heeft mijn vader samen met Joseph, die sinds die week voor mij begon te werken, de aardappelen gepoot en groenten gezaaid.
Al met al hebben we een hele goede tijd gehad. Moest ook wel even weer wennen om hier alleen te zijn. We hebben veel gedaan en ook veel meegemaakt. We zijn hier een paar keer in de gemeenschap naar de kerk geweest. Verder hadden we behoorlijk veel autopech en zijn veel bij de garage geweest. Maar nu lijken de meeste problemen weer verholpen. Denk niet dat dit de laatste keer is dat ze hier komen en hier zo verblijven…
Om meer te zien van het huis hoe het er nu uit ziet heeft mijn moeder een video gemaakt. Die kun je hier bekijken: