Ook dit jaar hebben we de Ride 2 Transform Malawi georganiseerd. Dit was in de eerste week van Juni. We organiseren dit samen met een andere zendingsorganisatie genaamd Ethnos. Vanuit OM ben ik verantwoordelijk en Riaan, een collega en goede vriend, vanuit de Ethnos. Aangezien het meeste via OM geregeld wordt kwam er veel verantwoordelijkheid naar mij toe. De afgelopen maanden hebben we veel planning gedaan. Maar het is ook altijd weer afwachten hoe het uiteindelijk komt. Veel dingen hangen af van hoeveel deelnemers we hebben. In April werd duidelijk dat we een grote groep zouden hebben met rond de 20 fietsers, waaronder ook 2 gezinnen. De 2 gezinnen kwamen met eigen auto’s die ook mee gingen tijdens het fietsen. Ik was van plan om onze auto mee te nemen om ook te gebruiken tijdens de R2TM en dan ook Riaan zijn auto. We hebben veel ruimte nodig om al de bagage en eten te vervoeren dus we twijfelden eraan of het wel genoeg zou zijn.

Riaan en ik zijn ongeveer even oud, maar hij is getrouwd en heeft een zoon van 9 maanden. Samen met zijn vrouw Lindsey werken ze als zendelingen in Zomba, Malawi. Dit is ook ons startpunt voor de R2TM. Wegens familieomstandigheden waren ze 2 maanden in Zuid-Afrika en de planning was dat ze 2 dagen voor de start van het evenement weer zouden komen. Ik zou dan eerder naar Malawi komen om de laatste dingen te regelen en inkopen te doen. Riaan zijn auto was een paar maanden daarvoor ook in een ongeluk betrokken geweest, we dachten dat deze weer op tijd klaar zou zijn. Maar 2 weken van tevoren werd duidelijk dat dit niet het geval zou zijn. We begonnen aan alternatieven te denken, of we van iemand anders een auto konden lenen of dat er een andere manier was om de bagage te vervoeren. Op dat moment hadden we 3 auto’s: de 2 van de gezinnen en mijn/onze auto. Voor deze 3 auto’s waren er bestuurders, maar we hadden geen 4^e bestuurder als we een extra auto zouden regelen.

Mijn vertrekdatum naar Malawi was al een paar keer veranderd, maar uiteindelijk werd dit maandag 27 mei. De woensdag daarvoor hadden Riaan en ik contact en ik dacht, als we nu een aanhanger konden regelen, dan hebben we genoeg ruimte en hebben we geen extra bestuurder nodig. Riaan vond dat een goed idee, maar zei dat het moeilijk was om in Malawi een aanhanger te regelen. En geen van de 3 auto’s had een trekhaak. Die donderdag bedacht ik ineens dat OM Zambia ook een aanhanger heeft. Na kort overleg met Riaan heb ik geïnformeerd of we die aanhanger konden gebruiken. Dit kon wel, alleen moest er papierwerk voor de aanhanger geregeld worden (verzekering, wegenbelasting en APK). En ik moest een trekhaak onder onze auto laten zetten.

Diezelfde donderdag ben ik op zoek gegaan naar een trekhaak en na een paar plekken bezocht te hebben vond ik iemand die dit voor mij kon doen vrijdagmorgen. Maar het werd ook duidelijk dat de aanhanger niet in erg goede staat was, maar iemand van OM Zambia wilde hier wel aan werken (hij is ook 1 van de deelnemers van de R2TM). Vrijdag morgen ging ik naar het autobedrijf om de trekhaak onder de auto te laten zetten, terwijl mijn collega op de OM basis bezig was de aanhanger op te knappen. Na een paar uur zat de trekhaak eronder. Mijn collega belde me dat de banden versleten waren dus onderweg naar de basis had ik een paar goede 2^e hands banden op de kop getikt.

Op de basis aangekomen zette mijn collega de banden eronder en zorgde hij ervoor dat alles werkte. Terwijl ik het kantoor binnen ging om alle papieren te regelen. In het kantoor werd duidelijk dat niet alle papieren op hun plaats waren, maar na wat zoeken kwamen de papieren boven water. Er moest een brief gemaakt worden dat ik de aanhanger mocht gebruiken. Maar toen we de papieren beter bekeken zagen we dat de aanhanger niet op naam van de organisatie stond maar nog steeds op naam van iemand anders die gelukkig nog werkzaam is voor OM. Dus ik ook bij die persoon langs en uiteindelijk had ik alles wat ik nodig had. Het was bijna 2 uur ‘s middags, die maandag wil ik vertrekken vroeg in de morgen en voortijd moet ik al het papier werk geregeld hebben. Toen ik met de papieren bij de aanhanger kwam zag ik dat er een ander kenteken op de aanhanger zat dan dat in de papieren stond. De moed zakte mij in de schoenen, ik weer het kantoor in en na een paar telefoontjes bleek dat dit het kenteken was van een ander OM voertuig. We wisten niet waar het andere kenteken was, iemand wilde wel in de opslagruimte kijken, maar hij was niet op de basis en ik had geen tijd om op hem te wachten. Na wat geïnformeerd te hebben bleek dat we eenvoudig een ander kenteken konden laten maken in Kabwe. We hadden gebeden en ik ging met de aanhanger de stad in. Na een paar minuten had ik een ander kenteken op mijn aanhanger zitten. Hierna ging ik voor de verzekering, dit duurde iets langer maar na een uur was dit ook allemaal geregeld. Het was 4 uur en ik moest nog steeds de wegenbelasting en APK regelen, gelukkig gebeurt dit op hetzelfde kantoor. Iets na vieren kwam ik daar aan op vrijdag middag. Gelukkig lieten ze mij nog steeds binnen en alles werd in gang gezet. Bij de controle voor de APK werd er amper naar de aanhanger gekeken. Het ging allemaal erg snel en rond 5 uur had ik dit ook klaar. De aanhanger mocht nu weer de weg op. Had alleen nog geen papieren om de auto en aanhanger de grens over te krijgen, maar dit kon ik ook maandag of dinsdag doen bij de stad dicht bij de grens waar ik zou overnachten.

We hadden een grote groep hier van Kabwe die deel ging nemen aan de R2TM en aangezien ik een aanhanger mee nam bracht iedereen mij spullen om mee te nemen. Ook moest ik 3 personen in Chipata, de stad dicht bij de grens ongeveer 800km van Kabwe, afzetten. Met 5 fietsen achter in de auto (onze auto is behoorlijk ruim) en de aanhanger afgeladen gingen we op pad. We waren overvol en moesten onderweg nog 2 dozen met boeken op pikken. Hier was geen ruimte meer voor dus we openden de dozen en stopten de boeken in alle kleine ruimtes die we nog over hadden. Vlak voordat we in Chipata aan kwamen voelden de remmen voor de auto niet zo goed meer. We reden voorzichtig door. Maar de volgende dag wilde ik niet zo door rijden dus die dinsdag in Chipata de remmen laten repareren en de papieren geregeld om de grens over te steken. Dit duurde al met al even maar rond half 1 was alles geregeld en ging ik naar de grens, nu was ik alleen. Bij de grens moesten vele formulieren ingevuld worden en het duurde dan ook even voordat ik de grens over was. Het was na 3en nadat ik de grens over was, ik wat gegeten had getankt had en een simkaart geregeld had. Het werd duidelijk dat ik laat bij OM Malawi aan zou komen. Maar had ook niet echt een alternatief, dus maar gewoon door gereden. Onderweg werd het donker en het is dan niet echt prettig om te rijden. Er zijn dan nog steeds voetgangers en fietsers op de weg zonder licht en gaten in de weg die je niet kunt zien. Half 9 kwam ik bij OM aan waar ze mij goed ontvingen en na wat gegeten en mij gewassen te hebben ben ik gaan slapen.

De volgende dag (woensdag) wilde ik naar Zomba, ons startpunt. Maar moest eerst nog overleg plegen met OM Malawi. Dit ging allemaal erg vlot en in de middag ben ik naar Zomba gegaan, dit is ongeveer anderhalf uur rijden van OM. De jongens waar Riaan mee werkt ontvingen me daar en we gingen verder met de voorbereidingen. Die donderdag zal Riaan aan komen maar hij stuurde mij een bericht dat zijn vlucht geannuleerd was en dat ze vrijdag aan zouden komen. Het vliegveld is in de stad Blantyre, ongeveer 70km vanaf Zomba. Maar we moesten toch naar Blantyre toe om inkopen te doen en de fiets shirts (hier moesten de logo’s nog op geprint worden) en onderdelen op te pikken. Die donderdag kwamen de 2 gezinnen ook aan in Zomba en zij zetten hun tenten op in de tuin. Dan die vrijdag middag ben ik samen met een lokale jongen die met Riaan werkt weer naar Blantyre gegaan om Riaan en zijn familie op te pikken. Hun vlucht ging in 2 delen en ze moesten overstappen in de hoofdstad van Malawi. Maar daar aangekomen bleek dat de 2^e vlucht van hun ook geannuleerd was en dat ze alleen maar de volgende dag aan zouden komen. Ook zei hij dat hij al een paar dagen griep had. Ik realiseerde mij dat het wel eens lastig kon worden voor hem om deel te nemen aan de R2TM. Zonder Riaan en de familie gingen we weer terug naar Zomba, waar meer mensen aan waren gekomen. Die zaterdag kwam de rest van de deelnemers aan waarvan 3 per vliegtuig verspreid over de dag. Gelukkig waren er een paar anderen bereid om hun op te halen. Riaan had ander vervoer geregeld en kwam in de morgen al aan bij zijn huis waar wij intrek hadden genomen. Hij zei dat het voor hem niet ging worden, dit zag ik wel een beetje aan komen. Maar ondanks dat ik het kon begrijpen, was het wel een enorme teleurstelling. Niet alleen omdat nu de hele verantwoordelijkheid op mij neerkwam, maar ook omdat we goede vrienden zijn en ik ervan geniet om met hem samen te werken. We vullen elkaar erg goed aan in het leiding geven.

Dit was eigenlijk allemaal voorbereiding voor de R2TM. Nu was het zaterdagavond en gingen we van start met uitleg geven over wat er zou gebeuren. We hadden 17 fietsers uit 7 verschillende landen. 3 bestuursters van de auto’s en 7 kinderen. Ons doel was om naar Nkhotakota te fietsen, waar Islam Malawi binnen kwam. Die zondagmorgen maakten wij ons klaar voor vertrek. 1 van de deelnemers, Mike, moest urgent papierwerk regelen en kon ook niet mee. Hij heeft 2 keer eerder deelgenomen en ons door de jaren heen geholpen met verschillende dingen. Ik keek er ook naar uit om hem weer te hebben bij de fietsers, hij heeft al 40 jaar voor OM gewerkt en veel ervaring in Zending en vele verhalen om te delen. Om eerlijk te zijn had ik er die zondagmorgen niet veel zin meer in, maar ik raapte mij bij elkaar en we gingen van start. Gelukkig was de eerste dag niet zo ver, maar we moesten er toch wel even weer in komen als groep moesten we ook aan elkaar wennen. Maar al snel waren we goed op pad en zijn we met mensen onderweg in gesprek gegaan en hadden we een paar luister bijbels aan mensen gegeven. De eerste nacht verbleven we op een camping waar we al rond het middageten al aankwamen. Dit was erg goed voor een inkom dag.

De dagen ernaar groeiden we als groep, hadden goede gesprekken onderling en met mensen die we ontmoetten. Onderweg verbleven we bij zendelingen of kerken. Het is erg bemoedigend om hun verhalen te horen en te zien hoe zij leven. 1 dag reden we vooral over zandpaden, wat een grotere uitdaging was voor de auto’s dan voor ons als fietsers. We hebben toen veel op de auto’s moeten wachten. Na een paar dagen zijn er een aantal deelnemers ziek geworden, lijkt erop dat er wat verkeerds in het eten of het water heeft gezeten. Gelukkig hadden we juist die dag een korte rit en rugwind. Zonder extra te stoppen zijn we naar onze bestemming gefietst, wat een lodge was aan het meer van Malawi. We zouden kamperen, maar de lodge was leeg en ze gaven ons alle kamers voor dezelfde prijs als kamperen. Dit was een erg grote zegen voor ons. We konden even bijkomen en de zieken onder ons gingen naar bed terwijl de anderen van het uitzicht over het meer aan het genieten waren. Dit was halverwege de week. Hierna gingen we voort in de richting van Nkhotakota. We verbleven bij 2 kerken en ook Mike had zijn papierwerk geregeld en fietste met ons mee de laatste 2 dagen.

   

Die zaterdag kwamen we uitgeput in Nkhotakota aan. 2 deelnemers, die ook ziek waren, waren vastbesloten de eindbestemming op de fiets te halen en dit was hen ook gelukt. De laatste nacht verbleven we bij een andere zendingsorganisatie. We hadden een uitgebreide maaltijd gemaakt en sloten de R2TM 2019 af. De volgende dag stond ik om 4 uur op om 3 deelnemers op het vliegveld af te zetten. Dit duurde langer dan gepland omdat ik op de terugweg op een zandweg uitkwam waar ik dacht dat het een asfalt weg moest zijn. Nkhotakota was dichter bij Zambia dan Zomba, maar we hadden veel spul en fietsen van Riaan die terug moesten. Dus ik besloot dit terug te brengen naar hem. 4 andere deelnemers die ook terug naar Zambia moesten gingen met mij mee. In de avond kwamen wij daar aan. Riaan zei dat ik eerst uit moest rusten voordat ik terug naar Zambia mocht gaan. Dit was een erg goed idee. Na 2 dagen weinig tot niets gedaan te hebben, gingen we terug. Ik moest nog even bij OM Malawi langs en we hebben 1 van de families bezocht die nog een paar dagen bij het meer van Malawi verbleven. Dit was ook een Nederlandse familie die in Zambia werkzaam is. De plek waar ze verbleven is denk ik 1 van de mooiste plekken van het meer. In de avond kwamen we weer in Chipata aan waar we overnachtten en de volgende dag zijn we terug naar Kabwe gereden.

Het was al met al een geslaagd evenement. De deelnemers waren erg positief en voor hen was het een erg goede ervaring ook om te zien hoe de mensen in Malawi leven en ook om de zendelingen onderweg te ontmoeten en hun verhalen te horen. Voor mij was het de 4^e keer en organisatorisch gezien waren er wel wat verbeterpunten, maar al met al ging het goed. Ieder jaar valt alles weer op zijn plaats, zelfs toen Riaan zei dat hij niet mee kon. We hadden precies genoeg bestuurders voor de auto’s en de aanhanger was ook precies groot genoeg om de bagage te vervoeren. Ook waren er onder de deelnemers een paar mensen die bereid waren te helpen met koken en een paar andere dingen. Voor mij is het toch altijd weer een wonder dat alles op zijn plaats valt!