De afgelopen maand heb ik sportstraining gehad. Dit was een bijzondere en zware ervaring, maar ook goed. Heb veel geleerd, dingen die mij kunnen helpen bij het werk dat ik doe.

De eerste week werd veel ingezet op teambuilding. We werden dicht bij een meer afgezet en de enige instructie die we kregen was: “zodra je het meer ziet, houdt links”. Onze groep van 23 personen kreeg het voor elkaar om op te breken en in 2 groepen kwamen we aan op de camping, waar we de rest van de week zouden verblijven. Door verschillende spellen werd er ingezet op samenwerken en leiderschap. En de grenzen werden verlegd: vroeg opstaan (5:30) voor “Morning fitness”, een hele dag wandelen en andere fysieke uitdagingen en denkspellen werden gedaan.

Maar de meest bijzondere ervaring was het overnachten in het wild. Iedereen werd op een andere plek gedropt met wat plastic om onder je te leggen. We mochten nog net een slaapzak meenemen en iets warms. Zelf had ik nogt een kussen mee gesmokkeld, maar mijn zaklamp moets ik achterlaten. Mijn plek was bovenop een paar rotsen. Ik had een mooie steen opgezocht om op te gaan slapen. Toen het net donker geworden was hoorde ik wat ritselen onder mij, kon niet goed zien wat het was. Na een tijd was het weg en ben ik maar gaan slapen onder de mooie sterrenhemel. De steen waarop ik sliep was wat hard en midden in de nacht ben ik op een andere steen gaan liggen die beter lag, toen heb ik ook echt wat geslapen.

Na deze week aan het meer gingen we terug naar de basis. We zaten meer in de klas, vaak tot 9 uur in de avond. De ene les was interesanter dan de andere, wat mij aansprak was Ubabalu. Dit is door middel van sport kinderen levenslessen leren. Als coach van de jongens heb je invloed op hen. Want veel jongeren groeien op zonder vader waardoor ze geen voorbeeldfiguur hebben. Ze vinden het normaal om te drinken en weten eigenlijk niet hoe ze zelf een gezin moeten leiden. Zo gaat het door van generatie op generatie.

Daarnaast bleven we op samenwerken inzetten. Als één iemand te laat kwam, moesten we allemaal opdrukken. Ze zeiden:  “als jij jezelf niet kunt leiden door op tijd te komen, hoe kun je dan anderen leiden?” Of: “als jij jezelf niet over grenzen heen zet, hoe kun je het dan van anderen verwachten?”

De ontknoping was de laatste zondag. Op die zaterdag hadden we al 15 km hardgelopen, die zondag werden we om 1 uur wakker gemaakt en deden we de hele nacht en dag activiteiten. Op een gegeven moment stond ik echt op breken. Het was niet alleen fysiek zwaar maar ook mentaal. Hele dag leiders die dingen naar je schreeuwen. Na deze dag werd het rustiger.

Al met al was het een goede tijd, veel mooie mensen mogen ontmoeten. Maar ik heb ook wel iets dat ik het niet weer wil doen. Gedurende deze maand ben ik ook niet thuis geweest. Nu ben ik er een paar dagen tussen uit en zit ik aan zee in Namibie, ik verblijf bij een paar vrienden die ik ken van de Africa Trek. Even bijkomen en dan is het ook bijna tijd voor de Ride 2 Transform Malawi.

Daarover binnenkort meer…